Segurança sofre como opções de ações impulsionam pacotes de remuneração dos executivos

Notícia do mercado de ações de hoje & amp; Análise.
Walmart e Amazon na luz do salário do Walmart Miss.
Qual empresa é agora uma compra?
Vídeos de notícias mais recentes.
Últimas notícias.
Procurar notícias por categoria.
Tecnologia.
Commodities.
Idéias de investimento.
Inteligência de mercado.
Fique à frente dos mercados com estes artigos de leitura obrigatória.
Mercado de ações hoje.
Ações para assistir.
Mercados estáveis ​​como o Fed Report Looms.
História em destaque de.
Últimos artigos por Martin Tillier.
A nova coluna de leitura obrigatória de Martin Tiller nos mercados.
Esclarecedor. Divertido. Todo dia. Apenas na NASDAQ.
Editar favoritos.
Insira até 25 símbolos separados por vírgulas ou espaços na caixa de texto abaixo. Esses símbolos estarão disponíveis durante sua sessão para uso nas páginas aplicáveis.
Personalize sua experiência NASDAQ.
Selecione a cor de fundo de sua escolha:
Selecione uma página de destino padrão para sua pesquisa de cotação:
Por favor, confirme sua seleção:
Você selecionou para alterar sua configuração padrão para a Pesquisa de cotação. Esta será agora sua página de destino padrão; a menos que você altere sua configuração novamente ou exclua seus cookies. Tem certeza de que deseja alterar suas configurações?
Desative seu bloqueador de anúncios (ou atualize suas configurações para garantir que o JavaScript e os cookies estejam ativados), para que possamos continuar a fornecer a você as notícias e os dados de mercado de primeira linha que você espera de nós.

A segurança sofre como opções de ações impulsionam os pacotes de remuneração dos executivos
Dois grandes anúncios hoje!
Em primeiro lugar, acabamos de lançar uma demo gratuita na web para o Yeah Jam Fury: UME on Newgrounds! Agora você não tem desculpa para não dar uma chance ao nosso maluco jogo de plataforma de quebra-cabeça. Você pode jogar aqui:
Em seguida, você quer ganhar um cartão Amazon eGift de US $ 100 e mais? Bem, você está com sorte! Hoje nós estamos anunciando o início de uma competição de 1 mês de duração para o Yeah Builder! (E qualquer um pode participar gratuitamente graças à demonstração!)
Nós o apelidamos: o Concurso Construtor de Fúria da Construtora Stage da Sra. Carrot!
A partir de agora até 16 de março de 2018, aceitaremos seus estágios personalizados exportados do criador de palco totalmente desbloqueado temporariamente disponível nas versões demo comerciais do jogo. Esta é a oportunidade perfeita para exercitar suas habilidades de design de jogos e provar que você é o melhor arquiteto de palco para o Yeah Jam Fury no mundo!
Vamos julgar por 3 categorias, com um vencedor para cada uma:
LIGA Artística / YEAH (Quão legal de uma foto você fez) LIGA ATLÉTICA / JAM (Quão agitado é) Quebra-cabeça / LIGA DE FÚRIA (Quão difícil é)
Os vencedores de cada categoria receberão todos os itens a seguir:
$ 100 Amazon eGift Card Uma chave de download do Steam para Yeah Jam Fury: U, eu, todo mundo! Downloads digitais dos álbuns YJF 2012 e YJFUME Um pôster de alta resolução de uma manga real! (ou imagem digital equivalente de uma manga para residentes fora dos EUA)

Autoblog Verde.
Pela primeira vez, a Tesla vende marcas européias de luxo na Europa.
2019 Volvo V60 | Novo e elegante toque no vagão sueco.
O Mitsubishi Outlander PHEV recebe grandes atualizações de powertrain, revelou Genebra.
A Boring Company de Elon Musk obtém autorização de escavação em D. C.
A Porsche acaba com a produção de modelos a diesel em favor dos VEs.
Pela primeira vez, a Tesla vende marcas européias de luxo na Europa.
O modelo S vendeu melhor em 2017 do que o S-Class ou o 7-Series.
"Isso é um alarme para as montadoras tradicionais, como a Mercedes. Ela diz que uma marca menor, mas mais inteligente, como a Tesla, pode vencê-las em casa".
2019 Volvo V60 | Novo e elegante toque no vagão sueco.
A potência híbrida turbo renderá 0-62 mph em 4,8 segundos.
Motores híbridos, aparência nova e elegante, tecnologia de segurança em abundância e, espera, 0-62 mph em 4,8 segundos? É melhor você acreditar!
Teste de campo Daimler eActros para começar em US $ 3,2 bilhões de caminhão elétrico.
Caminhão pesado elétrico para entrar em produção em 2021.
Comentários de macaco VW e Hitler não representam um problema, julgue as regras.
A tentativa da montadora de atrasar os testes de emissões de diesel dos EUA rejeitou.
O Mitsubishi Outlander PHEV recebe grandes atualizações de powertrain, revelou Genebra.
"Maior torque, operação mais suave e maior eficiência geral."
O Mitsubishi Outlander PHEV 2019 recebe um motor de ciclo Atkinson maior e componentes de transmissão elétrica mais potentes.
A Boring Company de Elon Musk obtém autorização de escavação em D. C.
Os concorrentes da Hyperloop também estão de olho nas rotas de Chicago-Cleveland, na Índia.
Os concorrentes da Hyperloop também estão de olho nas rotas de Chicago-Cleveland, na Índia.
Diesel 2019 Ford Ranger Wildtrak pegou o teste em Michigan.
Poderia um Wild Ranger Wild Ranger vir para a América?
O mercado de caminhões compactos a diesel está prestes a se expandir.
A Porsche acaba com a produção de modelos a diesel em favor dos VEs.
Com a imagem do diesel manchada, o futuro é elétrico.
Caiena já não existe mais e agora o diesel Panamera e Macan são retirados da produção.
Novo Tesla Roadster em exposição no lobby do Tesla HQ.
Quando alguém sai da Terra, outro reemerge.
Já faz algum tempo desde que o novo Roadster foi visto pela última vez.
O novo motor Toyota EV precisa de menos metal de terras raras, portanto, custa menos para ser fabricado.
O neodímio, usado em ímãs, é caro e seus suprimentos estão em dúvida.
O neodímio, usado em ímãs, é caro e seus suprimentos estão em dúvida.
A Techrules trará seu híbrido de turbina a diesel Ren RS para Genebra.
TREV significa Veículo Elétrico de Recarga de Turbina.
Turbina a diesel monolugar parece fantástico como uma idéia.
Quarto DC da VW conceito é um sedan totalmente autônomo.
Chama-se o ID. Vizzion e não tem volante.
Também parece um monte de outros sedans elétricos.
Assista um foguete Tesla Roadster de próxima geração em uma pista de testes.
O vídeo captura o "carro mais rápido do mundo".
O vídeo captura o "carro mais rápido do mundo".
O tribunal alemão esta semana poderia potencialmente afundar o valor dos carros a diesel.
Decidir sobre a proibição do diesel nas cidades alemãs poderia prejudicar a demanda pelos veículos.
Decidir sobre a proibição do diesel nas cidades alemãs poderia prejudicar a demanda pelos veículos.
Os motores diesel da Mercedes podem ter software de emissões de diesel ilegal nos EUA.
Daimler diz que está cooperando totalmente com os investigadores.
"Os documentos disponíveis para a Bild foram, obviamente, seletivamente liberados para prejudicar a Daimler e seus 290 mil funcionários", disse um porta-voz da Daimler.
Elon Musk promete mudanças de segurança do Modelo 3 após o relatório do acidente.
Os ocupantes se afastaram de um sério acidente, mas algumas melhorias são prometidas.
Atrasos Tesla Model 3, preocupações de crédito fiscal estimular vendas de Chevy Bolts.
Tesla disse a alguns portadores de reserva que não esperassem seu modelo 3 até 2019.
Tesla disse a alguns portadores de reserva que não esperassem seu modelo 3 até 2019.
Revisão das Notas dos Drivers do Mini Cooper S E Countryman ALL4 2018 | Plug and play.
O crossover de plug da Mini eletrifica nossos corações.
O maior Mini é um termo relativo.
Os vídeos de lançamento do supercarro Aspark Owl EV reivindicam 62 mph em menos de 2 segundos.
Definitivamente lança muito, mas nós temos perguntas.
Pelo menos, é um carro real em funcionamento, tanto quanto podemos dizer.
Maine quer cobrar motoristas EV e híbridos por usar menos gás.
A quantia que eles pagariam em lugar de impostos de gás seria tops na nação.
Conta de Maine L. D. 1806 propõe cobrar dos motoristas híbridos uma taxa anual de US $ 150, e os motoristas de VEs, US $ 200 para ajudar a compensar as deficiências dos fundos de reparação de infra-estrutura.
Mais sujo que o dieselgate da VW: a EPA expande a brecha para caminhões recondicionados.
A poluição dos planadores excede em muito todas as emissões do escândalo da Volkswagen.
Emissões de 'planadores' superam as do escândalo dieselgate da Volkswagen.
Popular agora.
Contato.
Podcasts
Propaganda.
Oi! Notamos que você está usando um bloqueador de anúncios. Por favor, considere lista branca de Autoblog.
Entendemos. Anúncios são irritantes. Os anúncios são como mantemos as portas da garagem abertas e as luzes acesas no Autoblog - e mantemos nossas histórias gratuitas para você e para todos. E livre é bom, certo? Se você tiver a gentileza de colocar nosso site na lista de permissões, prometemos continuar trazendo ótimos conteúdos. Obrigado por isso. E obrigado por ler o Autoblog.
Veja como desativar o adblocking em nosso site.
Clique no ícone do seu Adblocker no seu navegador. Um menu suspenso aparecerá. Selecione a opção para exibir anúncios para o autoblog clicando em "desativar este site", "não executar em páginas deste domínio", "lista de permissões deste site" ou similar. O texto exato será diferente dependendo do aplicativo real em execução. Atualize a página Autoblog que você estava visualizando. Feito! Feito!
Você ainda não desativou seu bloqueador de anúncios nem colocou na lista de permissões nosso site. Leva apenas alguns segundos.

Agência de Inteligência Central.
O trabalho de uma nação. O centro da inteligência.
Navegação.
Carreiras & amp; Estágios
Seu talento. Suas habilidades diversas. Nossa missão. Saiba mais sobre oportunidades de carreira na CIA.
Escritórios da CIA.
Saiba como a CIA está organizada em diretorias e escritórios-chave, responsáveis ​​por proteger nossa nação.
Notícias & amp; Em formação.
Nossa biblioteca de código aberto abriga milhares de documentos, periódicos, mapas e relatórios liberados para o público.
Saiba mais sobre a agência e descubra algumas coisas extremamente secretas que você não verá em nenhum outro lugar.
Navegação Secundária.
Home redireciona CIA Site Redirect & # 160;
CIA Site Redirect.
CIA. gov mudou seu endereço na web. . .
O CIA. gov agora está criptografado, com exceção da nossa Sala de Leitura Eletrônica, para garantir a confidencialidade do visitante. Como resultado, o endereço da Web para páginas e documentos em nosso site foi alterado de para. Além disso, a CIA Careers mudou-se para um novo local dentro do site.
Por favor, use os links ou o formulário de pesquisa abaixo para encontrar as informações que você procura.
Contate-nos (por correio, por fax, por telefone ou via nosso formulário de e-mail)
CIA Careers (encontre um emprego e envie um currículo)
O World Factbook (nossa principal referência de país)
Mapa do Site (links para as principais seções do site)
Obrigado por visitar o CIA. gov.
A equipe da Web da CIA.
Código de erro: 301 - movido permanentemente.
Carreiras & amp; Estágios
Escritórios da CIA.
Notícias & amp; Em formação.
Zona Kids '.
Conecte-se com a CIA.
* Plugins necessários.
Rodapé de Navegação.
Entre em contato com a CIA.
O Escritório de Assuntos Públicos (OPA) é o único ponto de contato para todas as perguntas sobre a Agência Central de Inteligência (CIA).
Lemos todas as cartas, fax ou e-mails que recebemos e transmitiremos seus comentários aos funcionários da CIA fora da OPA, conforme apropriado. No entanto, com pessoal e recursos limitados, simplesmente não podemos responder a todos que nos escrevem.
Informações de contato.
Agência de Inteligência Central.
Escritório de Relações Públicas.
Washington, D. C. 20505.
Aberto durante o horário comercial normal.
(por favor, inclua um número de telefone para o qual possamos ligar para você)
Antes de nos contactar:
Por favor, verifique o nosso mapa do site, recurso de pesquisa, ou a navegação do nosso site à esquerda para localizar as informações que você procura. Não respondemos rotineiramente a perguntas cujas respostas são encontradas neste site.
Entre em contato com a CIA.
Entre em contato com a CIA.
Denunciar ameaças.
Os Estados Unidos e seus parceiros continuam enfrentando um número crescente de ameaças e desafios globais. A missão da CIA inclui a coleta e análise de informações sobre questões de segurança nacional de alta prioridade, como terrorismo internacional, proliferação de armas de destruição em massa, ciberataques, crime organizado internacional e narcotráfico, conflitos regionais, ameaças de contra-inteligência e os efeitos desastres ambientais e naturais.
Esses desafios são de âmbito internacional e são prioridades para a Agência Central de Inteligência. Se você tiver informações sobre esses ou outros desafios de segurança nacional, forneça-os através do nosso formulário on-line seguro. As informações que você fornecer serão protegidas e confidenciais. A CIA está particularmente interessada em informações sobre ataques terroristas iminentes ou planejados. Nos casos em que existe uma ameaça iminente, entre em contato imediatamente com as agências policiais locais e forneça as informações sobre ameaças.

ecotopianetwork.
& # 8220; Muhalefet Üretmek & # 8221 ;: Küreselleşme Karşıtı Hareket Şirket Elitleri tarafından Fonlanıyor & # 8211; Muhalif Halk Hareketi Gasp Edildi.
Yeni Dünya Düzeninde “toplum sivil” önderlerini güç odaklarının iç çemberlerine davet ederken aynı e halký da baskı altında tutma ritüelinin iki önemli işlevi vardır. A lista dos resultados da pesquisa realizada é realizada na cidade de Düsseldorf, na província de Uberlândia. İkincisi küresel elitlerin – hüsnü tabiri ile demokrasi adı altında - eleştiriye konu olmaları gerektiğini ama buna rağmen meşru bir şekilde yönettikleri ilüzyonunu yayar. Üçüncüsü küreselleşmenin “başka bir alternatifi olmadığını” dillendirir; köklü bir değişiklik mümkün değildir ve en fazla ümit edebileceğimiz şey bu hükümdlarlarla hiçbir yere götürmeyen bir “al gülüm ver gülüm” ilşkisine girmektir.
Küreselleşmeciler her ne kadar iyi niyetli olduklarını göstermek için birkaç ilerici cümleyi lügatları monte etseler de onların temel hedeflerine meydan okunmamaktadır. "O sivil toplumla" kaynaşmanın amačı muhalif hareketi zayıflatıp bölerken şirket yapılanmasının pençelerini daha da güçlendirmektir. Bu oy Birligi sürecinin anlaşılması OneM arz eder çünkü Seattle, Prag ve Quebec'tek ilkeli genç insanların cogu küreselleşme karşıtı gösterilere katılmışlardır çünkü onlar paranın ela düşüncesini şey olduğu, fakirleştirilmesini milyonların ve üç beş Kisi zenginleşecek diye hassas Dünya'nın yıkımını reddetmektedirler.
Bu halk kesimi ve bazı önderlerin alkışlanması gerekir. Ama daha ileriye gitmemiz gerekir. “Küreselleşmecilerin” hükmetme haklarına meydan okumamız gerekir. Kendi ülkelerimizde küreselleşmenin sıradan insanlara ne yaptığı mesajını veren kitle haraketleri örgütleyerek daha yüksek bir aşamaya yükselebilir miyiz? Çünkü Dünya’yı talan edenlere karşı harekete geçirilecek güç onlardır. ”(Michel Chossudovsky, Muro do Quebeque, Abril de 2001)
"Rıza üretmek" (consentimento de fabricação) tabiri ilk kez Edward S. Herman e Noam Chomsky tarafından dile getirildi.
R R R med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med ““ ““
Kitle iletişim araçları genel topluma mesa ja ve simgeler iletme görevi görür. Bireyleri oyalamak, eğlendirmek, bilgilendirmek ve toplumun kursumsal yapılarına entegre edecek değer, inanaç ve kuralları telkin etmek onların işlevidir. Zenginliğin belli odaklarda toplandığı ve büyük sınıfsal çıkar çatışmalarının olduğu bir dünyada bu rolü gerçekleştirebilmek sistemli bir propagandayı gerektirmektedir. (Consentimento de Fabricação, Edward S. Herman e Noam Chomsky)
“Rıza üretmek” kamu oyunu yönlendirme ve şekillendirme anlamını ima etmektedir. Uydumculuk, karar vericilere biat ve toplumdaki hiyerarinin kabulünü sağlar. Yerleşik toplumsal düzene boyun eğilmesini talep eder. "Rıza Üretmek" kamu oyunun ana akım medyanın anlattığı hikaye, yalan ve uydurmalarına biat edilmesini ifade eder.
Bu makalede egemen sınıfın çıkarların hizmette önemli bir rol oynayan “muhalefet üretme” kavramına odaklanacağız.
Çağımız kapitalizminde demokrasi ilüzyonu hakim olmalıdır. Yerleşik toplumsal düzeni tehdit etmediği sürece muhalefetin ve eleştirinin kabulü egemen elitlerin çıkarınadır. Amaç muhalefeti bastırmak değil muhalafetin sınırlarını belirlemek için muhalif hareketi şekillendirmek ve bir kalıba sokmaktır.
İktisadi elitler meşruiyetlerini sürdürmek için küresel kapitalizmin temellerini ve kurumlarını sarsabilecek radikal muhalefet türlerinin gelişmesine engel olmak amacıyla sınırlı ve kontrollü muhalafet türlerini desteklerler.
Diğer bir deyişle “muhalafet üretmek” Yeni Dünya Düzenini koruyan ve sürdüren bir “emniyet sübabı” görevini görür.
Ancak bunun etkili olabilmesi é “muhalefet üretimi” muhalefetin hedefí olanlar tarafından dikkatlice düzenlenmeli ve gözlemlenmelidir.
Muhalafet üretimi nasıl gerçekleşir?
Muhalefet hareketinin hedefi olanlardan muhalefet hareketini örgütleyenlere para akışı sağlanarak gerçekleştirilir.
Oy birliği siyasetçileriden onay almayla sınırlı değildir. Büyük kurumları kontrol eden iktisadi elitler, tari boyunca yerleşik iktisadi ve toplumsal düzene karşı muhalefet hareketinin em bulunmuş sayısız STK ve sivil toplum kuruluşuna da himaye ederler. Briçok STK’nın ve halk hareketinin programları hem kamu yardımlarına hem de Ford, Rockefeller, McCharty Vakıfları ve diğerleri gibi özel fon kurumlarına dayanır.
Küreselleşme karşıtı hareket Wall Street ile Rockefeller ve diğerleri tarafından kontrol edilen Teksas gasolina devlerine karşıdır. Ancak Rockefeller ve diğerlerinin vakıf ve hibe kuruluşları, faaliyetlerini denetlemek ve şekillendirmek için anti-kapitalist örgütleri ve çevrecileri (Büyük Petrol şirketlerine karşı olan) büyük bir cömertlikle akçelendirirler.
"Muhalefet üretme" mekanizmaları savaş karşıtı koalisyonlar, çevreciler ve küreselleşme karşıtı hareketin de dahil olduğu ilerici örgütlerdeki bireylerin bileklerinin büküldüğü ve sessizce rıza gösterdikleri manipülatif bir ortam gerektirir.
Egemen medya "rıza üretirken", karmaşık STK ağı (buna bazı alternatif medya parçaları da davidild) egemen elitler tarafından muhalefet hareketini yonlendirip bir kalıba sokmak için kullanılır.
Küresel iktisadi sistemin 1990'larda deregülasyonu ve finansal yapının aniden zenginleşmesini müteakip, vakıflar ve hayır kurumları tarafından fonlama (akçelendirme) işleri tavana vurdu. Por favor, observe que o endereço de e-mail está disponível na Wall Street no endereço de e-mail. Bu düşeş mali kazançlar, sadece, siyasetçilerin, satın alınmasına değil, STKlara, araştırma enstitülerine, toplum merkezlerine, dini gruplara, çevrecilere, alternatif medyaya, insan hakları kuruluşlarına, vs'ye aktarıldı. "Muhalefet Üretimi" STKlar tarafından ya da doğrudan vakıflarca fonlanan "sol liberal" ve ilerici medya "için de geçerlidir.
Asıl amaç “Muhalefet üretmek” ve “egemen elitlerin arzu ettiklerini söyleyen” bir muhalafetin sınırlarını belirlemektir.
Buna karşılık birçok STK'ya batılı istihbarat örgütleri adına çalışan ajanlar sızmıştır. Dahası internetteki ilerici alternatif medianın büyük bir kısmı şirket vakıflarından ve bağış kurumlarından alınan fonlara bağımlı hale gelmiştir.
Egemen elitlerin amacı halk hareketini “tek başına hareket eden aktivistlerden oluşan” büyük bir mozaiğe dönüştürmek olagelmiştir. Savaş ve küreselleşme artık sivil toplum eilemlerinin ön saflarında yer almaz. Aktivizim artık bölük pörçük yapılan bir şeydir. Birbiriyle bütünleşik bir küreselleşme ve savaş karşıtı hareket é o seu artífice. İktisadi buhran ABD’nin yürüttüğü savaşla ilgili görülmemektedir.
Muhalefet bölündü. Birbiriyle bütünleşmiş bir kitle hareketinden ziyade birbirinden ayrı “konu odaklı” protesto hareketleri (é, küreselleşme karşıtlığı, barış, kadın hakları, iklim değişikliği, contra) teşvik ediliyor ve cömertçe fonlanıyor. Bu mozaik G7 karşıtı toplantılarda ve 1990'ların Halk Buluşmlarında halihazırda egemendi.
Küreselleşme Karşıtı Hareket.
1999 Seattle karis zirvesi küreselleşme karşıtı hareket için istisnasız bir başarı olarak yüceltildi: “mais bir eylemci topluluğu Seattle'daki Dünya Ticaret Örgütü zirvesini engelledi, küreselleşme karşıtı bir kıvılcım çaktı.” (BNY. Naomi Klein, Copenhaga: Seattle Cresce, A Nação , 13 Kasim, 2009).
Seattle, kit hareketinin tarihinde gerçekten de önemli bir dönüm noktasıydı. Farklı evveliyatlardan, sivil toplumdan, insan hakları örgütlerinden, çevrecilerden oluşan 50.000 kişi ortak bir amaç için bir araya geldi. Você também pode gostar de um café da manhã feito na hora.
Ancak Seattle büyük bir geri kayışında habercisiydi. Toplumun tüm kesimlerinde artan muhalefet nedeniyle DTÖ Zirvesi dışarıda demokratik görünmek için “kendi yandaşı” sivil toplum önderlerinin yanıltıcı katılımlarına ümitsizce ihtiyaç duydular.
Binlerce insan her kara nda kaar kaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa Adicionar à lista de desejos Enviar uma à minha opinião Enviar um pedido de pesquisa Informar sobre a ficha técnica do cliente DTÖ'nün küresel ticaret mimarisinin meşrulaştırılmasına katkıda bulundu. Ö h h h h h h h h Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat Bat “O que você está procurando é saber o que está acontecendo ou se você está procurando em um dos nossos parceiros.” (Michel Chossudovsky, Seattle, EUA: Yeni dünya Düzenini Silahsızlandırmak, Covert Action 2015, novembro 1999, Ayrıca Há dez anos: "Dissidente de fabricação" em Seattle).
Gizli gündem muhalefet hareketini zayifatmak, bölmek ve küreselleşme karşıtı hareketi iş çevrelerinin çıkarlarını doğrudan tehdit etmeyecek alanlara yönlendirmekti.
A maioria das pessoas (Ford, Rockefeller, Rockefeller Kardeşler, Charles Stewart Mott, Derin Ekoloji Vakfi) fonlanan bu “akredite” sivil toplum örgütleri kendilerini halk hareketi adına resmen hareket eden lobi grupları olarak konuşlandırdılar. Tanınmış ve adanmış aktivistlerin önderlik ettiği bu örgütlerin eli kolu bağlandı. Yasadışı olan bir örgütün meşru olduğunu kabul ederek aslında (farkında olmadan) küreselleşme karşıtı hareketin zayıflamasına katkıda bulundular. (1 de outubro de 1995, 1998). (Ibid)
STK önderleri paranın nereden geldiğinin tamamen farkındaydılar. Ancak ABD ve AB'deki STK evrrlar Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rockirki Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rockir Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rockir Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock Rock.
Özel vakıflara bağımlı maaş ve işlem maliyetleri ile bu durum kabul edilen bir döngüye dönüştü: Çelişkili bir mantıkla, şirket kapitalizmine karşı mücadele, şirket kapitalizminin sahip olduğu vergiden muaf vakıflardan alınan fonlarla sürdürülecekti.
STKlara deligömleği giydirilmişti; varlıkları vakıflara dayanıyordu. Faaliyetleri çok sıkı denetleniyordu. Çelişkili bir mantıkla, anti-kapitalist eylemcilik bağımsız vakıfları aracılığıyla kapitalistler tarafından dolaylı olarak kontrol ediliyordu.
O que fazer em FMI, Dünya Bankası ve DTÖ'den uygun bir biçimde hizmet gören egemen elitler DTÖ ve Washington'on konuşlanmış uluslararası finansal kuruluşlara kar olı olan muhalif hareketin ön saflarındaki örgütleri (veşli velili veak ba ba ba ba ba ba ba ba ba k k k k k k k k k k k k ar ar ar ar ar ar ar ar ar ar ar ar ar k k k k k k k k k k k k k k).
Adicionar aos Favoritos Adicionar aos meus Favoritos Enviar esta página Enviar esta página Enviar esta página Enviar esta partida Enviar e-mail a semelhantes para Bretton Woods ve DTÖ'nün siyasetleri aracılığıyla milyonlarca insanın faqirleşmesine nasıl katkıda bulunduklarını gündeme getirmediler.
Yapısal Uyum Katılımcılık Gözlem Ağı (SAPRIN) Washington'D USAID para Dünya Bankası’nın akçelendirdiği bir STK olan Desenvolvimento Gap tarafından kuruldu.
Belgeleriyle açıkça ortaya konulmuştur ki FMI-Dünya Bankasının yapısal Uyum Programının (SAP) gelişmekte olan ülkelere dayatılması íil kredi veren kurumların lehine, bağımsız devletlerin iç işlerine bariz bir müdahale biçimi oluşturulmuştur.
SAPRIN'ın temel örgütleri, IMF-Dünya Bankası’nın «acı reçetesini» nin meşruiyetini sorgulamaktansa STKlar için işbirlikçi bir rol biçmiş, USAID e Dünya Bankası ile kol kola çalışmıştır. Amaç IMF-Dünya Bankasının siyasi kavram çatısını reddetmektense neo-liberal günedeme “insani” bir görünüm kazandırmaktır:
“SAPRIN Dünya Bankası ve başkanı Jim Wolfensohn tarafından 1997'de kurulan ve adını Yapısal Uyum Katılımcı O Gözlem İnisiyatifi'nden (SAPRI) está comprando o (a) sivil toplum ağıdır.
SAPRI sivil toplum örgütleri, hükümetler ve Dünya Bankasının yapısal uyum programlarının ortak bir şekilde gözden geçirilmesi ve yeni siyasi seçeneklerin incelenmesi için üç parçalı bir uygulama olarak tasarlanmıştır. İktisadi karar aşamasında sivil topluma verilen aktif rolü meşrulaştırmak ve iktisadi siyasette ve iktisadi siyaset üretimi aşamasında değişiklik yapılması gereken alanları göstermek için tasarlanmıştır. (saprin / overview. htm SAPRIN sitesi)
Benzer şekilde merkezi Geneva´da olan Ticaret Gözlemcisi (daha Önceden WTO Observar olan Trade Observatory) merkezi Minneapolis'te olan Tarım ve Ticaret Siyaseti Enstitüsü’nün (IATP) bir projesidir ve Ford, Rockefeller, Charles Stewart Mott ile diğerleri tarafından cömertçe akçelendirilmektedir. (Bkz aşağıda Tablo.1)
Observatório do Comércio, DTÖ ve NAFTA’yı gözlemlemeyle yükümlüdür. (NATATA Amerika Serbet Ticaret Bölgesi – AFTA) (IATP, Sobre o Observatório do Comércio, Eylül 2010).
Observatório do Comércio veri ve bilgi geliştirmenin yanı sıra “yönetim” ve “denetleme” yi de teşvik eder. DTÖ siyasetlerine kurban olanların denetlenmesi mi ya da reforma neo-liberalpara seguir oyuncularına hesap verme mi?
Observatório do Comércio n g g g g g g DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT DT Aslında tam aksine ticaret örgütlerinin ve anlaşmalarının meşruiyeti asla sorgulanmaz.
Tablo 1 Minneapolis Tarım ve Ticaret Siyaseti Enstitüsü’nün (IATP) en büyük hibecileri.
(tam liste için burayı tıklayınız)
Dünya Ekonomik Forumu: “Tüm Yollar Davos'a Çıkar & # 8221;
Halk hareketi suspiro edildi. Termos de Uso Sobre Nós Sobre Nós Termos de Uso Enviar e-mail a um amigo Adicionar aos produtos da sua lista Enviar a um amigo Enviar mensagem Davos Dünya Ekonomik Forum'una dail edilirler ve burada dünyanın en güçlü iktisadi ve ticari aktörleri ile kaynaşırlar. Dünyanın egemen elitlerinin parmakla seçilmiş “ilericiler” ile kaynaşması “muhalefet üretme” nin altındaki ritüelinin bir parášıdır.
Taktik "güvenilebilecek" sivil toplum é uma companhia que tem a possibilidade de se tornar uma espécie de família, de preferência, de um lugar para outro, de um ano de idade, de um ano de idade, de um ano de idade, mais ou menos.
“STK'ların Davos'taki yıllık Toplantıya katılması toplumda büyük bir yelpazedeki ana paydaşların küresel gündemin belirlenmesi ve ilerletilmesine Entegre olmalarını istediğimizin bir kanıtıdır ....Davos Ekonomik Forumu iş dünyasına küresel ekonominin Diğer ana paydaşlarıyla Forumun amaci olan‘dünyanın durumunu geliştirme’ülküsü için Diğer ana payadaşlarla birlikte (STKlar) çalışma yapmak amacıyla ideal kavram çatısını sağlamaktadır. (Fórum Econômico Mundial, Basın Açıklaması 5 Ocak 2001)
Dünya Ekonomik Forumu é seu próximo tópico temsil etmez. Seçkinci (elitista) bir toplantıdır: Üyeleri yıllık en az 5 miliar dolar ciroya sahip büyük küresel şirketlerdir. Se você está procurando por uma das opções disponíveis para comprar, por favor, informe, através do telefone (em inglês), ou visite o site (em inglês), clicando no link abaixo para obter mais informações. (Fórum Econômico Mundial & # 8211; Organizações não-governamentais, 2010)
& # 8220; STK'lar [ONGs] dünyanýn durumunu iyileştirmek em Froumla ortaklık kurarak çeşitli roller oynarlar. O que é melhor, se você está procurando um lugar para ficar ou não, mas você também pode gostar ou não, mas você pode começar a sua busca. . “(Aynı eser)
“Dışarıda bırakılan” “Sessi kitle” adına küresel şirketlerle “işbirliği yapan” sivil toplum mu?
Sendika yönetcileri ile de işci haklarına zarar vermek için işbirliği yapılır. Assinatura de Federações Federais da União (IFTU), AAFL-CIO, Estados Unidos da América, Estados Unidos da América (CLC) e outros países da América Central da América Central de notícias da UE (WEF) Estados Unidos da América do Norte dos Estados Unidos da América. O que você está procurando? WEF “küreselleşme, iktisadi adalet, şeffaflık, denetlenebilirlik, ve sağlıklı bir küresel finans sistemin temin edilmesi için İşçi hareketinin sesinin önemli olduğuna” inanmaktadır.
Hile ve yolsuzlukla oluşturulmuş “sağlıklı bir küresel finans sisteminin mi” İşçi hakları konusundan bahsedilmemektedir. (Fórum Econômico Mundial & # 8211; Labour Leaders, 2010).
Dünya Sosyal Forumu: & # 8220; Başka Bir Dünya Mümkün & # 8221;
1999 Seattle karis zirvesi birçok açıdan Dünya Ekonomik Forumunun (WEF) informações sobre geleiras.
Dünya Ekonomik Forumu'nun ilk buluşması Ocak 2001 de Porto Alegre, Brezilya 'gerçekleşti. Bu uluslararasi buluşma halk tabanlı örgütler ve sivil toplum kuruluşlarından on binlerce eylemcinin (aktivistin) katılımını sağladı.
STK’ların ve ilerici örgütlerin Dünya Sosyal Forumu (FSM) buluşması Davos Dünya Ekonomik Forumu (WEF) ile ayni e yürütüldü. Você está relacionado com Forum ket ket Forum Forum Forum Forum, ket lider mal Forum D D D D D D D D D D D D D D D D D D
Dünya Sosyal Forumu (FSM) Leia mais Franca`dan ATTAC ve Brezilya’dan français STKların bir girişimiydi:
& # 8220; & # 8230; Ocak 2000'de Fransız STK platformu ATTAC’ın başkanı Bernard Cassen, Brezilya şgütü başkanı Oded Grajew e Brezilya STK’larından oluşan bir örgütün başkanı Francisco Whitaker “bir dünya sivil toplum buluşması” önerisini tartışmak üzere bir araya geldi; Mart 2000'de Porto Alegre está em Rio Grande do Sul procurando por este guarda-redes de amigos em Brezilya İşçi Partisi (pt) tarafından yönetiliyordu… .. Amigos de L & # 8217; Humanité, Amigos do Le Monde Diplomatique ve ATTAC ' Na ilha da Bulgariğu bir grup em Fransız STKıı Nice'de yaklaşmakta olan Avrupa Birliği zirvesinde düzenlenecek protestolar b b b bel bel bel bel bel bel bel Paris Paris Paris Paris Paris Paris Paris Paris Paris Paris Paris ““ ““ ““ “Seattle Seattle Seattle Seattle Seattle Seattle Seattle Seattle Seattle b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b. Termos de Uso “IMF, Dünya Bankası, DTÖ gibi bazı uluslararası örgütlere yeniden yön vermek… IMF`yi yok me de de de de de” IM i r r r r r bul bul bul bul bul bul bul bul (Unidade de Pesquisa para Economia Política, Economia e Política do Fórum Social Mundial, Pesquisa Global, 20 de outubro de 2004)
2001'de başlangıcından itibaren Dünya Sosyal Forumu (FSM) CIA ile 1950'lere kadar uzanan Baglari bulunan Ford Vakfından gelen hayati fonlarla destekleniyordu: “CIA Bağış kurumlarını kullanarak büyük meblağlarda paraları alıcıları paranın kaynağı Hakkında uyandırmadan teşkilatın projelerine akıtıyordu” (James Petras, The Fundação Ford e CIA, Pesquisa Global, 18 de setembro de 2002)
1990lançadoParabénsparaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.
& # 8220; & # 8230; Dünya Sosyal Formunun diğer hibecileri (ya da WSF lügatında denildiği gibi 'paydaşlar') arasında Ford Vakfı, & # 8211; burada Ford Vakfı'nın her zaman ABD Merkezi Haberalma Teşkilatı (CIA) Diğer genel stratejik çıkarları ile yakın işbirliği içerisinde hareket ettiğini söylemek yeterli olacaktır; su anki Alman hükümetinde [2003] yer alan, Yugoslavya ve destekleyen Afganistan'daki savaşları ve Alman Yeşiller Partisi tarafından kontrol edilen Heinrich Boll Vakfı (önderi Joschka Fischer é o Alman Dış İşleri [eski] bakanıdır); ve Oxfam (İngiltere), Novin (Hollanda), ActionAid (İngiltere) é um bom candidato a uma empresa de pesquisa e desenvolvimento.
O que você está procurando? Forum de Discussão (WSF) Uluslararası Konseyinin bir üyesi bu kurumlardan alınan “büyük meblağlarda yardımların” şimdiye kadar [WSF organlarında] önemli tartışmalara neden olmadığını belirtiyor. Ve “Ford Vakfından fon alabilmek için İşçi Partisinin sürece dahil olmadığı konusunda yöneticilerin vakfı ikna etmek zorunda kaldıklarını” kabul ediyor. Burada iki noktayı belirtmeye değer. Öncelikle hibecilerin WSF'deki farklı güçlerin bileğini büküp roliini belirleyebildiklerini gösterir – müdahil olacakların güvenilirlikleri konusunda ‘ikna edilmeleri’ gerekiyordu. İkincisi eğer hibeciler iyice ehlilleştirilmiş İşçi Partisinin katılımına itiraz ederlerse samimi bir şekilde anti-emperyalist olan güçlere verilen öneme daha da kuvvetle itiraz edeceklerdi. WSF'nin ikinci ve üçüncü toplantılarına kimin dahil edildiğini kimin edilmediğini açıkladığımızda durumun böyle olduğu görülecektir.
& # 8230; WSF'nin ilkelerinin yer aldığı, 2001'de kabul edilen sözleşmede bile [WSF'nin] akçelendirilmesi konusundan bahsedilmemektedir. Materyalist olam Marksistler forumun doğasını anlamak está em um maddi temeline bakmak gerektiğini söyleyeceklerdir. (Parayı verenin düdüğü çaldığını anlamak ıin aslında Marksist olmaya gerek yok). Ancak WSF bu konuda hem fikir değil. Dünya Sosyal Forumu, Ford Vakfı gibi emperyalist kurumlardan fon alırken ayn zamanda da “dünyanın kapital ile ele geçirilmesi ve emperyalizmin her türüyle” mücadele etmektedir. (Unidade de Pesquisa para Economia Política, Economia e Política do Fórum Social Mundial, Pesquisa Global, 20 de outubro de 2004)
McArthur Vakfı, Charles Stewart Mott Vakfı, Friedrich Ebert Stiftung, W. Alton Jones Vakfı, Avrupa Komisyonu, çeşitli Avrupa hükümetleri (Tony Blair'iin şçi hükümeti de dahil), Kanada hükümeti, çeşitli BM organları (UNESCO, UNICEF, UNDP, OIT e FAO), a Ford Vakfı Dünya Sosyal Fórumunun ana destekçisiydi. (aynı eser)
Katılımcı birçok sivil toplum örgütü Ford Vakfından gelen ana desteğe ek olarak belli başlı vakıf ve hibecilerden de fon almaktadır. Buna karşılık ABD ve Avrupa menşeyli STKlar Ford ve Rockefeller parasını gelişmekte ülkelerdeki paydaş örgütlere b un un un b b b b ç ç ç ç ç ç ç ç ç ç ç ins ins ol ol ol ol ol ol ol ol ol ol ol ol ol ol ol ol g g g g g g g g g gen gen gen gen gen gen gen gen gen gen gen gen.
Dünya Sosyal Forumu Uluslararası Konseyi (IC) u v v v v v v ve ve h ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST ST,,,, ol ol ol. (fóruns Fórum Social Mundial). AFL_CIO, Avrupa Sendikalar Estados Unidos da América e Canadá Central (CLC) gibi e Davos Dünya Ekonomik Forumundaki e Wall Street CEO é uma das mais importantes cidades da região de WSF'nin Uluslararası Konseyinde (IC) de Yer alır. Dünya Sosyal Forumunun (FSM) Uluslararası Konseyinde yer alan başlıca vakıflarca fonlanan STKlar arasında Cenevre meşeyli Trade Observatory'i denetleyen Tarım ve Ticaret Siyaseti Enstitüsü (IATP) de yer alır (yukarıdaki analizimize bknz).
WSF’nin Uluslararası konseyinde gözlemci konumunda olan Ticaret ve Küreselleşme Hibecileri Ağı (FTNG) anahtar bir rol oynamaktadır. Dünya Sosyal Forumu'na mali kaynak aktarırken aynı e da başlıca vakıfları aklamaktadır. FTNG “Dünya çapında adil ve sürdürülebilir topluluklar yaratmaya adanmış hibeciler birliği” olarak tanımlamaktadır kendini. Bu birliğin üyeleri arasında Ford Vakfı, Rockefeller Kardeşler, Heinrich Bohll, C. M. Mott, Merck Aile Vakfı, Açök Toplum Enstitüsü, Tides, ve diğerleri bulunmaktadır. (FTNG fon kuruluşlarının tam listesi için bknz FNTG: Financiadores). FTNG Dünya Sosyal forumu adın fon oluşturan bir kurum olarak çalışmaktadır.
Batılı Hükümetler Karşı Zirveleri Destekelemekte ve Muhalefet Hareketini Bastırmaktadır.
Você deve usar esta informação como referência: Avrupa Birliğinin de içinde bulunduğu hükümetler kendi siyasetlerini protesto eden ilerici grupların protesto tertiplerini akçelendirmek için bu gruplara para hibe etmektedir:
“Hükümetler de protesto gruplarının önemli finansörleri olmuşlardır. Örneğin Avrupa Komisyonu Gothenburg ve Nice’deki AB zirvelerini protesto etmek için geniş kitleleri örgütleyen iki grubu akçelendirmiştir. Hükümetin denetimindeki İngiltere milli piyangosu her iki protestoda da bir grubu akçelendirmiştir.” (James Harding, Counter-capitalism, FT, 15 Ekim 2001)
Burada şeytani bir süreçle karşı karşıyayız: Evsahibi hükümet hem resmi zirveyi hem de Karşı Zirvede faal olarak görev alan STKları finanse etmektedir. Aynı zamanda doğrudan hükümet tarafından fonlanan STKların üyelerini de içeren, halk tabanından gelen Karşı Zirve katılımcılarını bastırmakla yükümlü çevik kuvvet (isyan bastırma) polisini de akçelendirmektedir.
Aktivist gibi giyinmiş gizli sivil polis tarafından şiddet (araba yakılması, dükkanların tarumar edilmesi) uygulanmasını da içeren bu birleşik operasyonun amacı muhalefet hareketini kötü göstermek ve katılımcıları da taciz etmekti. (Toronto G20, 2010) Daha geniş kapsamlı amacı ise karşı zirveyi bir muhalefet ritüeline dönüştürmekti ki bu resmi zirvenin ve ev sahibi ülkenin çıkarlarına hizmet etmekteydi. Bu mantık 1990lardan bu yana sayısız karşı zirve toplantısında hakim olmuştur.
Quebec şehrindeki 2001 Amerika zirvesinde başlıca STKlar ve sendikalara Kanada federal hükümeti tarafından belirli koşullar altında hibe verildi. Protesto hareketinin büyük bir bölümü resmen olmasa da fiilen Halkların Zirvesinden uzaklaştırıldı. Bu durum bazı gözlemcilerin “karşı Halk Zirvesi” dediği paralel bir yürüyüş yolunun oluşmasına neden oldu. Buna karşılık protesto yürüyüşü hem yerel hem federal güvenlik güçlerince “güvenlik çemberinin” ardında yoğun şekilde korunan tarihi eski kasabadaki FTAA zirvesine doğru değil, şehrin 10 km dışındaki uzak bir noktaya yönlendirildi.
“Yürüyüş tertipçileri koruma tel örgüleri ve Amerikalar toplantısının zirvesine doğru ilerlemektense demir tel örgülerden uzakta boş yerleşim yerlerinden geçen birkaç mil ötede terkedilmiş bir alandaki stadyumun park alanına doğru bir rota seçtiler.” diye açıkladı Quebec İşçi Federasyonu (Federation des travailleurs et travailleuses du Quebec) (FTQ) başkanı Henri Masse. “Şehir merkezinden bu kadar uzakta olduğumuz için çok üzüldüm. . . Ancak bu bir güvenlik sorunuydu. “
FTQ’den bin görevli yürüyüşü sıkı bir biçimde denetledi. Yürüyüş bazı göstericilerin ayrılıp tepeyi aşarak demir tellere gitmeyi seçtiği aşamaya geldiğinde FTQ görevlileri CUPE’nin arkasında birlik halinde yürüyen Kanada Otomobil Endüstrisi İşçilerine (CAW) işaret ederek oturmalarını ve yürüyüşü durdurmalarını istedi ki böylelikle FTQ görevlileri kollarını kenetleyerek diğerlerinin yürüyüyüş rotasının dışına çıkmasını engelleyebilirlerdi. (Katherine Dwyer, Lessons of Quebec City, International Socialist Review, Haziran/Temmuz 2001)
Güvenlik Çerçevesi, Quebec 2001.
Amerikalar Zirvesi 4 kilometrelik beton ve galvanizli bir sığınağın içinde yapıldı. 3 metrelik “Quebec Duvarı” tarihi şehrin bir parçasını, Milli Meclisin parlemento yerleşkesini, oteller ve alışveriş merkezlerini de içerecek şekilde çevreliyordu.
Quebec, Nisan 2001.
Quebec 2001, Güvenlik tellerinin inşası.
Quebec, Nisan 2001.
$5.5 milyon ABD Dolarına mal olan Toronto G20 Güvenlik Tel Örgüsü, Haziran 2010.
STK Önderleri Tabanına Karşı.
2001’de Dünya Sosyal Forumu on binlerce adanmış aktivisti bir araya geetiren hiç kuşkusuz tarihi bir dönüm noktasıydı. Fikir alış verişi ve birlik bağlarının oluşturulması adına önemli bir buluşma oldu.
Sorun olan şey ise ilerici örgütlerin oynadıkları müphem roldü. İktidarın iç çemberleri, şirket ve hükümet fonları, hibe kuruluşları, Dünya Bankası, vs ile kurdukları sıcak ve nazik ilişki kendi tabanları ile olan ilişki ve sorumluluklarını hiçe saymaktadır. Muhalefet üretmenin amacı budur: halk tabanından gelen eylemleri etkin bir biçimde susturabilmek ve zayıflatmak için önderlerin tabanlarından uzaklaştırılmaları.
Muhalefetin desteklenmesi aynı zamanda STK’lara sızmanın ve halk tabanından gelen hareketlerin protesto ve direnme stratejileri hakkında içeriden bilgi sızdırmanın da bir yoludur.
Çiftçi, işçi ve öğrenci örgütleri gibi Dünya Sosyal Forumunda tabandan gelen, neo-liberalizm ile mücadele etmeye adanmış halk hareketi örgütlerinin çoğu, Dünya Sosyal Forumu Uluslararası Konseyinin şirket fonlarıyla olan bağlantılarından bihaberdi. Bu bağlantıların pazarlığı hem resmi hem de özel hibe kuruluşlarıyla bağlantısı olan bir avuç STK önderi tarafından kapalı kapılar ardında yapıldı.
İlerici örgütler karşılıksız fonlandırılmazlar. Hibelerin amacı muhalefet hareketini “pasifleştirip” yönlendirmektir. Hibe veren kuruluşlar tarafından kesin koşullar konur. Koşullar yerine getirilmezse paranın devamı kesilir ve hibeyi alan STK parasızlıktan ötürü resmen olmasa da fiilen iflasa sürüklenir.
Dünya Sosyal Forumu kendini şöyle tarif ediyor: “neo-liberalizme ve dünyanın kapital ile egemenlik altına alınmasına ve emperyalizmin her formuna karşı olan sivil toplum grupları ve hareketleri tarafından derin düşünce, fikirlerin demokratik olarak tartışılması, önerilerin hazırlanması, deneyimlerin özgürce paylaşımı ve etkin eylemler için bağlantılandırılması için açık bir buluşma yeridir”. (bknz. Fórum Social Mundial, 2010).
Dünya Sosyal Forumu küresel kapitalizmin ve kurumlarının mirasına doğrudan bir tehdit oluşturmaz ya da meydan okumaz. Yılda bir kez toplanır. Çok sayıda toplantı ve atelyeden oluşur. Bu bağlamda Dünya Sosyal Forumunun bir özelliği de hibecilerin fonladığı 1990’ların G7 karşıtı halk Zirvelerinin özelliği olan “tek başına aktivistlik” kavram çatısını korumaktı.
Bu bariz düzensiz yapı bilinçli olarak oluşturulmuştur. Tek tek bazı konularda tartışma teşvik edilir ancak Dünya Sosyal Forumunun kavram çatısı küresel kapitalizme karşı ortak bir platform ve eylem planının oluşturulmasına yardımcı olmaz. Dahası, Dünya Sosyal Forumunun Ocak 2001’de Porto Alegre’de ilan edilmesinden birkaç ay sonra Orta Doğu’da ve Orta Asya’da ABD önderliğinde başlayan işgal, forum tartışmalarında dikkate alınmadı.
Hakim olan şey büyük ve dallı budaklı bir örgütler ağıdır. Gelişmekte olan ülkelerdeki hibe alan halk örgütleri kendilerine parasal destek veren ABD ve Avrupa Birliği’ndeki paydaş STK’ların büyük vakıflar tarafından akçelendirildiğinden hemen hemen her zaman bihaberdiler. Para akmaya başlar ve tabandan gelen halk hareketinin sınırları belirlenir. Bu STK’ların önderlerinin çoğu muhalefet etmeye sınır koyan bir kavram çatısı çerçevesinde hareket eden adanmış ve iyi niyetli kişilerdir. Bu hareketlerin önderlerinin çoğu genellikle şirketlerden aldıkları fonlarla ellerinin ve kollarının bağlandığını fark bile edemeden işbirliğine mecbur kalırlar.
Küresel Kapitalizm ant-kapitalizmi finanse ediyor: abzürd ve çelişkili bir ilişki.
“Başka Bir dünya Mümkün”ancak şu anki düzenleme ile buna erişilemez.
Dünya sosyal Forumunun, örgütsel yapısının ve önderliğinin şöyle bir silkelenmesi gerekir.
Muhalafet muhalefetin hedefi olan aynı şirketlerce akçelendirildiği sürece anlamlı bir kitle hareketi olamaz. Ford Vakfı başkanı (1966-1979) McGeorge Bundy’nin sözleriyle ifade etmek gerekirse, “ [Ford] Vakfının yaptığı her şey dünyayı kapitalizm için güvenli bir hale getirmek olarak görülebilir.”
Compartilhar isso:
You Are The System – Keith Farnish (A Matter Of Scale, Chapter 15)
We’re nearly ready to do something monumental, but not quite.
I used to manage IT systems for a key component of the global economy (it makes me feel a bit gloomy that I knowingly helped prop up Industrial Civilization for a while, but more of that later) and whenever a major piece of work was due to be carried out I would first analyse all of the stages of the task, finding out where problems might occur; I would then assemble a team of people to help iron out any of these flaws and identify any other potential problems I might have missed. There were always one or two small things I missed, right up to the day of execution; and usually things that we had to deal with “on the fly”: no plan is perfect. That said, if a great deal of effort went into the planning process, the work was likely to be far more successful than just plunging into it, hoping everything would go fine.
So, here’s the plan: first, I want to go over a few key points, just so they are absolutely clear in your mind, no question; second, I want to go through the approach I have taken, in creating what I think is an effective solution. The reason for this transparent thinking is mainly because I don’t want you going into this as an unwilling partner. So many so-called environmental “solutions” assume that the reader / watcher / listener will blindly obey whatever tasks are set before them, leading to an outcome where the burnished sun sets over the shimmering sea, and we all march off into Utopia arm-in-arm.
It doesn’t happen that way.
I’m not saying the outcome won’t be far better than what we have today (it can hardly be worse) but I am in no mood for half-measures and want something that actually does the job of fixing the problems we face; not putting little green sticking plasters over the expanding cracks. What I am going to propose is radical, fundamental and frightening. It is also long-term, exhilarating and absolutely necessary. I would much rather scare people off who are not ready to make the commitment for a change of this scale than pretend they will be able to fix things by changing their electricity supplier, upgrading their cars and enlisting their friends in an orgy of “greensumption”.[i]
Transparency is the by-word, then. By reading this chapter you will understand why I have proposed what I have later on in the book. If you don’t like my train of thought then you could try reading Chapters Seven, Ten and Eleven again and see if they clarify things; if that fails then put this book down and come back to it in a few months time. Before you do anything, I want you to feel comfortable in your own mind with what lies ahead.
In Chapter Thirteen I went some way towards describing how Industrial Civilization operates; in particular the methods used to make sure people are no threat to the dominant culture, and an explanation of where the power really lies. If you were expecting a conspiracy theory, which placed the elite members of society in some unassailable position, guiding our every move, then you probably ended up disappointed. Yes, the rich and powerful do get a lot more material benefit from this unequal setup, but they are also teetering on the brink of psychosis whenever the power rush gets too much. There are an increasing number of people who subscribe to “New World Order” theories and the like; ideas that seem very appealing when you are stuck in a dark place, trying to get out. The Internet is awash with conspiracy sites[ii] describing in minute detail every cartel; every meeting; and every deal that takes place to ensure power is kept with the people who already have it. The complex structures that actually exist to ensure economic growth continues are benefiting greatly from this paranoid activity.
Here’s one example: suppose there is a large trawler that comes into port, day after day, its hold brimming with fish. Time passes and the size of the other crews’ hauls begin to diminish, as the fish stocks are gradually depleted. The local population starts to become concerned about their future. One of the locals proposes a theory that the successful skipper is getting information about fresh shoals of fish from some mysterious source who has knowledge far beyond their understanding: a supernatural force, perhaps. This idea becomes accepted fact. Whispered discussions about this “higher power” fill the inns for many nights, but nothing is ever done because there is nothing that can be done to defeat such powerful entities. Meanwhile, the successful skipper continues to bring home heavy catches, and the fishing stocks keep getting smaller.
It turns out that the successful boat is actually equipped with a better form of sonar than all the other boats, imported from another country where it is already widely used. This being a small isolated fishing port, nobody else is aware of this new technology. Had the other crews taken time to look closer to home and cleared their heads of “higher power” thoughts, then they would have realised that one boat simply had better equipment than all the others. In order to protect the fishing stocks, their simple task then would have been to sabotage the sonar on the successful boat. Every time that sonar was repaired, they would sabotage it once again.
Ignoring the fact that the law may have eventually caught up with the saboteurs – after all, the law exists to maintain economic success above anything else – their efforts in attacking the immediate cause of the heavy catches would have prevented the fish stocks falling for a while; but then other boats in other ports may have started to use this sonar, hitting the stocks even harder. If the saboteurs wanted to deal with this further problem they could have became even more ambitious, they might wish to block the supply lines for the import of sonar equipment; they might go to the country of origin, or enlist local help, to prevent the manufacture of the sonar. Eventually though, as this is the Culture of Maximum Harm, jealousy and greed would take over, and the other crews would realise it was in their immediate economic interests to install their own sonar systems, catch everything they could, and to hell with the terminal decline of the fishing stocks!
There are two lessons here. First, the answer to a problem usually lies in a far more mundane place than people realise; it is only the way that we have been manipulated that causes us to look in the wrong places for solutions: to the law, to business, to politics, to hope. We rarely look closer to home for answers. We rarely look in the mirror and question our own motives. Richard Heinberg, author of Peak Everything has this to say about our addled state:
As civilization has provided more and more for us, it’s made us more and more infantile, so that we are less and less able to think for ourselves, less and less able to provide for ourselves, and this makes us more like a herd – we develop more of a herd mentality – where we take our cues from the people around us, the authority figures around us. [iii]
Second, good intentions rarely last long in this culture. In a way, there was some higher power in play here: the power that makes people give up good intentions and follow the path chosen for them by Industrial Civilization. The fishermen stopped trying to prevent the problem getting worse and instead decided to put their own snouts into the trough. That’s just the way it is: it’s what we have been brought up to do.
When you think about it, humans in this culture seem to want conspiracy theories about strange things we don’t understand; we seem to want unassailable forces running our lives from ivory towers; we seem to want this because we cannot accept that perhaps we are all in this together and the truth will hurt a bit too much. Driving a giant SUV, flying half way across the world for pleasure or buying the results of rainforest devastation because our culture makes these acts acceptable does not absolve the user – we must take some responsibility, for without accepting our role in this system then we have no chance of being freed from it.
You are part of the system. Acostume-se com isso.
The act of giving someone bad news is often easier than the thought of doing so: the period leading up to giving this news can get inside your head, invade your dreams and start to gnaw away at you; the act of passing on the news might be uncomfortable, but the moment is quickly gone, however difficult that moment is. The longer you leave things, the worse it feels. Receiving bad news works in much the same way; except that usually people don’t realise they are going to get it. The thought that something bad might happen to you in the future; now, that really can play tricks with your mind – you try and avoid the situation, put it off for as long as you can but, as long as the outcome isn’t truly terrible, the execution is rarely as bad as you imagine it might be.
In the movie “The Matrix”, the thought that something was wrong gnawed at Neo, the perpetrator of eventual change, for years; but when he found the truth, it was as much a liberation for him as it was a shock. Neo found that he could do something about his situation because he had knowledge, and because he fully understood his position. Once you accept things as they are – that you are part of the problem and, thus, you have a part to play in the solution – you actually start to feel better, as though the weight of ages has been lifted from your shoulders.
You are part of the system; you have to take responsibility for your part of the problem: how does that feel?
Your place in the system is as a component in a massive food web. Like all food webs, it is driven by energy; physical energy sources like oil, gas, coal and radioactive materials drive the machines that ensure money keeps floating to the top of the vat where the Elites skim it off to add to their wealth. If you are resourceful or in a role that holds some status, you can have some of this wealth too, and the material trappings that come with it. Without the energy that drives the web, though, there is no money, and there is no web. It is not just the oil, gas, coal and the various sources of radiation that keep the web operating though – people are equally vital, more so in fact. Unless people run the machines, staff the shops, build the products, drive the lorries, create the advertisements, read the news and enforce the law, the web will collapse upon itself, bringing the entire hierarchy down with it.
Think back to the chapter about cod. The cod are positioned high up in the food web in terms of the amount of food energy they require to remain alive: they operate at a high trophic level, but without the organisms at the lower levels – the sand eels, the tiny copepods and the minute plankton – they cannot exist. Without the cod, the scavenging hagfish might start to suffer (although the windfall of bodies would provide rich pickings for a long time) but the sand eels one level down would be delighted: they would flourish. Think of your place in civilization; think of your job, or your role in society, and how it relates to the people sitting right at the top, or even those somewhere in the middle, aspiring to move upwards. What do you want to be, a wheel or a cog?[iv]
Yes, you are part of the system; but you are far more important than the people higher up in the web: you are the engine, the energy source, the reason for its continuation. You are the system. Without your cooperation, without your faith, the system would have no energy and then it would cease to exist.
I don’t know about you, but that makes me feel good.
Industrial Civilization has to end; I made that clear in Part Three. There is no doubt that, sooner or later, it will collapse, taking much of its subjected population with it: oil crisis, credit crunch, environmental disaster, pandemic – whatever the reason, it will eventually fail in a catastrophic manner. This may not happen for fifty or a hundred years; by which time global environmental collapse will be inevitable. That is one option; the other is for it to die, starting now, in such a way that those who have the nerve and the nous to leave it behind can save themselves and the natural environment that we are totally dependent upon.
Be assured, no one is going to go into the heart of the “machine” and rip it limb from limb, because the machine has no heart, it has no brain. This civilization is what we have ended up with after a series of deliberate (and sometimes accidental) events intended primarily to give power and wealth to a privileged few. What we have now got is an entire culture that values economic growth above everything else, a toolkit of malicious methods for keeping that cultural belief in place, and an elite, ever-changing group of people who have become pathological megalomaniacs, unable to cope with the sheer amount of wealth and power this culture allows them to have.
Given that we all appear to be in this together (although some of us are beginning to realise that it doesn’t have to be that way) how on Earth is it possible to bring down something so monumental? The answer lies in the nature of Industrial Civilization itself – its key features are also its greatest weaknesses.
Take the simple article of faith that is Economic Growth. We have, I guess, agreed that there is nothing sustainable about it – however you cut the pie, the natural environment is bound to lose out all the time the economy is growing. In order to sustain a “healthy” level of economic growth, the consuming public has to know that when they spend some money they will still have some left. The definition of “having money to spare” has been stretched out of all proportion in recent years as creditors have extended peoples ability to spend beyond their means, while still thinking they are solvent. Whether that spare money is in the form of savings, cash, investments or credit, though, the important factor is that the potential consumer will stop being a potential consumer as soon as they realise there is no more money left to spend. Having a paid job is one way of ensuring (at least for a while) that you can pay for things; in fact, this is the major factor affecting Consumer Confidence.
Across the world, governments and the corporations that control them are in a constant cycle of measuring consumer confidence. The USA Conference Board[v] provides the model for most of the indices used by the analysts. The importance of confidence to economies is critical:
In the most simplistic terms, when…confidence is trending up, consumers spend money, indicating a healthy economy. When confidence is trending down, consumers are saving more than they are spending, indicating the economy is in trouble. The idea is that the more confident people feel about the stability of their incomes, the more likely they are to make purchases. [vi]
This creates an interesting situation: it is possible, indeed probable, that to create catastrophic collapse within an economy, and thus bring down a major pillar of Industrial Civilization, the public merely have to lose confidence in the system. This is reflected in other, related parts of civilization: following the attacks on the World Trade Centers in 2001, the global air transport industry underwent a mini-collapse; the BSE outbreak in the UK in the early 1990s caused not only a temporary halt in the sale of UK beef, but also a significant drop in global beef sales. Anything that can severely undermine confidence in a major part of the global economy can thus undermine civilization.
The need for confidence is a psychological feature of Industrial Civilization; there are also two physical features that work together to create critical weaknesses. The first of these is the complexity that so many systems now exhibit. I mentioned the “farm to fork” concept in Chapter Eleven, indicating that the distance travelled by food items is becoming increasingly unsustainable. Overall, the methods used to produce food on a large scale, in particular the high energy cost involved in cultivating land, feeding livestock, transforming raw materials into processed foods, chilling and freezing food, retailing it and finally bringing it home to cook, not only demonstrates huge inefficiencies but also exposes the number of different stages, involved in such a complex system. The same applies to electricity; in most cases electricity is generated by the burning or decay of a non-renewable material, which has to be removed from the ground in the form of an ore, processed and then transported in bulk to the generation facility. Once the electricity is generated, in a facility with a capacity of anything up to five gigawatts[vii], it has to be distributed, initially over a series of very high voltage lines, and then through a number of different power transformation stages (all the time losing energy) until it reaches the place where the power is needed. Both of these examples – and there are many more, including global money markets and television broadcast systems – consist of a great many stages; most of which, if they individually fail, can cause the entire system to collapse.
The second of this potentially debilitating pair of features is the overdependence on hubs. Systems are usually described as containing links and nodes, a node being the thing that joins one or more links together; a road is a link, and the junctions that connect the different roads together are the nodes. Systems that have many links and nodes are called “networks”; food webs are networks, with the energy users being the nodes, and the energy flows being the links. Networks made up of links that develop over time, based on need, are referred to as “random” networks: the US interstate highway system is one such random network, as is the set of tunnels created by a family of rabbits. Networks created intentionally to fulfil a planned purpose, usually with the potential to expand, are called “scale-free” networks, good examples being the routes of major airlines.
Figure 2: Route map for a major US airline, showing the almost total dependence on three large hubs (Source: Continental Airlines Route Maps)
A node within a network that joins together a great many links is known as a hub: Industrial Civilization uses hubs a lot. Thomas Homer-Dixon describes the situation like this:
Although researchers long assumed that most networks were like the interstate highway system, recent study shows that a surprising number of the world’s networks – both natural and human made – are more like the air traffic system. These scale-free networks include most ecosystems, the World Wide Web, large electrical grids, petroleum distribution systems, and modern food processing and supply networks. If a scale-free network loses a hub, it can be disastrous, because many other nodes depend on that hub.
Scale-free networks are particularly vulnerable to intentional attack: if someone wants to wreck the whole network, he simply needs to identify and destroy some of its hubs. [viii]
In July 2001, a railway tunnel fire in Baltimore, USA caused the shutdown of a large part of the downtown area due to the heat generated within the tunnel, and the health risk posed by an acid spill. Over the next few days the surrounding rail networks were affected by the extra freight traffic diverted onto other lines, causing a number of bottlenecks in the greater Baltimore area.[ix] There was also one unexpected impact: Internet access across much of the USA slowed down dramatically. “The Howard Street Tunnel houses an Internet pipe serving seven of the biggest US Internet Information Service Providers (ISPs), which were identified as those ISPs experiencing backbone slowdowns. The fire burned through the pipe and severed fiber optic cable used for voice and data transmission, causing backbone slowdowns for ISPs such as Metromedia Fiber Network, Inc., WorldCom, Inc., and PSINet, Inc.”[x] The Howard Street tunnel was a major artery for Internet traffic; its severance caused the same impact that the destruction of a major network hub would cause.
When you combine a set of key complex systems consisting of a large number of interdependent components, with networks that are increasingly becoming dependent on a small number of hubs, you create a structure that is extremely sensitive; irrespective of any safeguards that may have been built into it. Civilization is built upon these complex, interdependent systems, and these systems rely on networks to keep the flows of energy, data, money and materials moving. Civilization also depends upon its human constituents (you and I) having complete confidence in the way it operates: it needs faith. In both physical and psychological terms, Industrial Civilization is extremely fragile: one big push and it will go.
These are just thoughts, ideas, imperfect sketches for something that could work if it’s done properly. I can’t predict how things are going to turn out, even if what I am going to propose does succeed; nobody can predict something that hasn’t started yet. My train of thought won’t stop with the end of this book, but here’s where I am at the moment:
1. The world is changing rapidly and dangerously, and humans are the main reason for this change. If we fail to allow the Earth’s physical systems to return to their natural state then these systems will break down, taking humanity with them.
2. Humans are part of nature; we have developed in such a way that we think we are more than just another organism; but in ecological terms we are irrelevant.
3. Regardless of our place in the tree of life, humans always have been, and always will be the most important things to humanity . We are survival machines.
4. Our failure to connect the state of the planet with our own inarguable need to survive will ensure our fate is sealed. This must not happen.
5. In order to bring us to a state of awareness, we must learn how to connect with the real world; the world we depend upon for our survival. We are all capable of connecting.
6. Our lack of connection with the real world is a condition that has been created by the culture we live in. The various tools used to keep us disconnected from the real world are what make Industrial Civilization the destructive thing that it is.
7. To gain the necessary motivation to free ourselves and act against civilization we need to get angry; and use that anger in a constructive way.
8. To understand how to remove Industrial Civilization we must realise that we, along with everyone else in Industrial Civilization, are the system.
9. Industrial Civilization is complex, faith-driven and extremely sensitive to change and disruption. It will collapse on its own, but not in time to save humanity.
I have read a lot of books, and a lot more articles and essays related to the problems that we face. I have heard people talking on the radio and on television proposing how everything can be sorted out. I have seen some wonderful movies that describe where we are going, how we got here and where we might be going. Some of these works reach an ecstatic crescendo before petering out in a gentle rain of hope. Some of them tell me what we should be doing; when it is obvious that the things suggested will not help, and could even make things worse. Some of them tell me I should not be looking for “solutions” to the problem at all – that there are no solutions, no cures, probably no chance at all. I haven’t read, heard or watched anything that could actually make things better.
Have I missed something?
Acho que não. For one thing, I don’t subscribe to the idea that there are no solutions: agreed, there is no way of knowing if I have left something out – I probably have – and no way of completely tidying up the fallout that will inevitably result from the massive shift in society that is required. But that doesn’t mean you can’t have solutions, providing you know what the problem is. I know what the problem is, and so do you: at its heart, it is not environmental change and it is not humanity itself – it is that we are disconnected from what it means to be human. The solution is the answer to this simple question:
How can we reconnect with the real world?
I’m not asking people to help build a new set of systems, construct a new world order, design a new future – that kind of ambition is the stuff of civilization; the stuff of control, hierarchy and power. Connection is the most liberating, and powerful step you can take. If you know what is happening; if you know why it matters; if you know how to connect; and if you have the strength to reject the way this culture disconnects us, then you can change your own world, at the very least. That is the start of everything.
There are two dimensions to the solution, both of which I want to briefly explain before I show you the solution. The reason I am using dimensions is because the solution is not simple; it is much easier to understand something complex if you can break it down a bit.
In this dimension are the different actions that can be carried out to deal with the problem itself: our lack of connection. There are a few different aspects to this, some of which are more useful than others; but the nature of them makes it difficult to just make lists – they do tend to cut across each other depending on how you approach the problem. For instance, if we assume (correctly) that to bring civilization to its knees, economic growth has to stop, then it would seem logical to directly attack the instruments of the global economy: the investment banks, clearing houses, treasuries and the various things that link these nodes together. The problem is that, however exciting an idea this is, it doesn’t deal with the deeper problem – that civilization actually wants economic growth to take place: unless this mindset is removed then the systems will just be rebuilt in order to re-establish a growing economy.
Even more fundamentally, unless the reasons people feel that economic growth is necessary, i. e. the Tools of Disconnection are removed, then very few people are likely to spontaneously reconnect with the real world and reject economic growth. You can see, straight away, why a number of different dimensions are necessary. To put it simply, though, the “cutting across” dimension consists of those actions that (a) remove the forces that stop us connecting, (b) help people to reconnect and (c) ensure that the Tools of Disconnection cannot be re-established. If you are keen, try and think of at least one way to address each of these; then see if ours match up later.
Almost every “solution” I have come across only deals with the problem at one or, at most, two levels. I feel like a razor blade company now, by saying I have a three level solution (“Not one, not two, but three levels of problem solving!”) but it’s no accident there are three levels. I started thinking about the nature of the problem at a fairly superficial level – the kind of level most of the “one million ways to green your world” lists pitch at – and immediately realised that, while suggesting what can be done to make things better is necessary, it assumes that there is a huge mass of people who actually want to do these things. You know already that very few people are connected enough to go ahead and do the, quite frankly, very radical things that need to be done: two more levels are necessary.
The second level, therefore, looks at the way individuals and groups of people change over time, and how the necessary changes in attitude can be transmitted throughout the population in a structured way, then accelerated beyond what conventional theory tells us is possible. I am only going to touch on the theory of this as it is pretty dry stuff, but the practical side of it makes for very interesting reading. The beautiful thing about using this multi-level approach – which you may already have realised – is that activities can be taking place at the first level, amongst the people who are already connected and ready to act, which then makes the process of motivating the more stubborn sectors of the population progressively easier.
The final level is the most fundamental of all, without which none of this can happen. It’s all very well me saying what people should do and how different sectors of the population can be progressively mobilised, but unless the individuals involved are ready to be engaged, nothing will happen. This level has to deal with the process of engagement and preparing people so that when asked, they actually want to act. The reason this is almost never addressed is a combination of, (a) writers who make the assumption that things will turn out ok (the “hope” trap) and (b) that this is a very difficult thing to do. I am going to attempt to resolve this.
[i] That’s “green” consumption. A marvellous misnomer that I would use far more if anyone understood what it meant.
[ii] For examples you can visit conspiracyarchive, conspiracyplanet, theforbiddenknowledge and abovetopsecret. There are lots more you can try. The sad thing is that there are a lot of clever people writing a lot of good stuff, but conspiracy theories keep sidetracking them. Remember, a conspiracy is simply groups or individuals working together out of the public eye: you only have to read Chapter Thirteen to realise that the really sinister operations of Industrial Civilization are widely known; but we ignore them because “that’s the way it has to be”.
[iii] Quoted in “What A Way To Go: Life At The End Of Empire”, 2007, Directed by Tim Bennett, whatawaytogomovie.
[v] As of April 2008, the US Consumer Confidence Index was down, reflecting the dicey position of the global economy: a combination of the “sub-prime” market collapse, and the huge rise in oil prices. conference-board/economics/ConsumerConfidence. cfm (accessed 7 May, 2008).
[vi] Jim McWhinney, “Understanding the Consumer Confidence Index”, Investopedia, investopedia/articles/05/010604.asp (accessed 7 May, 2008).
[vii] Derived from MWh figure for global generating stations at carma/plant (accessed 8 May, 2008).
[viii] Thomas Homer-Dixon, “The Upside Of Down”, Souvenir Press, 2007.
[ix] Mark R. Carter et al, “Effects of Catastrophic events on Transportation System Management and Operations: Howard Street Tunnel Fire.” US Department of Transportation, 2001.
Compartilhar isso:
What If…We Stopped Using Money? Keith Farnish.
I hadn’t exerted myself until I felt sick for quite some time: the rasping breath, accompanied by the gag reflex as each shallower gulp of air oxygenates the blood just a little less each time – halfway towards the crest of the hill and heading into a fierce headwind; but there’s a little more story to tell before we reach the top of that hill….
Compartilhar isso:
The Problem With…Work – Keith Farnish.
At what age do you think your working future is planned out for you? If you are conscious of the impact civilization has on our lives, you shouldn’t be surprised to hear that the answer is: “from birth”.
I could be writing this article about both the education system and the workplace, but there would be little point separating the two – real education has nothing to do with the education system we were taken through in our early years, and the children and teenagers of today are being taken through now. Neither is education anything to do with on the job learning or career paths; after all, what people have been brought up to do in Industrial Civilization is to do work, and not just any old work.
The population explosion of the last 200 years can be almost completely accounted for by the Industrial Revolution 1 . The growing population of Earth, from the traditional industrial hubs of Europe, into North America and Japan, and then across a huge swath of southern and south-east Asia largely consists of a mass of willing slaves brought up in the cities to be components of the industrial machine. To create wealth you need product; to create product you need people.
There were a few who saw what was going on and realised that some of the most brutal aspects of physical work needed changing: the great philanthropists of the West – Titus Salt, Lord Leverhulme, Joseph Rowntree – bear the passing of time, mellowed into a whimsical tale of pure goodness; ignoring the fact that the philanthropists were largely ensuring that their workforces remained loyal and hard-working. To be blunt, working during the Industrial Revolution in the West was hell; working in the new Industrial Revolution in the sweatshops, mines and factories of China, India, Indonesia, Vietnam: different sets of eyes, but the same vision of hell. Time may have passed, but all that has really changed is the location.
Yet, incredibly, the participants see such conditions as a necessary evil. Unionisation, a living wage and the promise that the company will do its best not to shorten your life is the best that can be hoped for. Such “victories” make life tolerable for those people working to make the shoes you wear, the food you eat and the televisions you watch, but they do not change the fact that we are all part of the machine. The education system is where it starts.
For centuries governments and dictators have twisted a population’s knowledge base to their own ends. We may look back in history, and gape at the ritual burning or enforced suppression of the works of authors whose printed ideas did not match those of the accepted orthodoxy, but the flames are closer than we like to admit. The Nazi elite stirred up hatred of anti-Nazi materials in a coordinated “synchronization of culture” 2 , while only a decade later the US government elite stirred up hatred of left-leaning beliefs in a coordinated exhumation of so-called Communist sympathisers; the Chinese government installed the Great Chinese Firewall to suppress “immoral” Internet access, while at the same time the US government continue to control information coming out of wartime Iraq and Afghanistan through the use of “embedded journalists”. In the last few decades, stories of censored schoolbooks in far off lands 3 have made those in supposedly more enlightened nations cringe, yet in a culture that apparently promotes freedom of thought and expression, teachers are forced to become mouthpieces for the Culture of Maximum Harm:
The Government has worked with partners from the statutory and voluntary and community sectors to define what the five outcomes mean. We have identified 25 specific aims for children and young people and the support needed from parents, carers and families in order to achieve those aims. 4
This is from the UK Government Every Child Matters programme, which “sets out the national framework for local change programmes to build services around the needs of children and young people so that we maximise opportunity and minimise risk.” Twenty-five aims, supposedly to promote the well-being of children, yet containing the following items:
· Ready for school.
· Parents, carers and families are supported to be economically active.
National educational standards; Enterprising behaviour; Ready for employment; Access to material goods; Economically active – the progression is there for everyone to see. Even when veiled as being in order to “improve the lives of children”, the educational system is little more than an instruction manual for creating little wheels and cogs. I urge you to look at your own national curriculum, searching for words like Citizenship, Enterprise and Skills – it won’t take long to find the real motivation behind the education system where you live. “A child in the work culture is asked, ‘What do you want to be?’ rather than ‘What do you want to do?’ or ‘Where do you want to go?’ The brainwashing to become some kind of worker starts young and never stops.” 5
This is a wake up call: look at the work you do and how it neatly fits into the industrial machine, ensuring economic growth and continued global degradation; think about your job and what part it plays in ensuring we remain disconnected from the real world; read your children’s books, talk to their teachers – find out how your own flesh and blood is being shaped into a machine part. As we are encouraged to work more and more in order to feed our inherited desire for material wealth and artificial realities, we lose touch with the real world; we pack our children off to day centres and child minders in order that we can remain economic units, and stop being parents; most of us work to produce things that nobody needs, and we are unable to perceive the things that we do need – food, shelter, clean air, clean water, love, friendship, connection.
The vast majority of us don’t need to do the job we do. The lucky few, who through chance or design have found work that is a fulfilling part of their lives rather than their lives being a slave to work, provide examples for the rest of us. Once you decide to break out of this cycle for all the right reasons and reduce your expenses to the bare minimum by refusing to follow the instructions of civilization, leaving your job and taking on something that provides you with a real living becomes easy.
The Earth Blog’s “The Problem With…” articles are short opinion pieces that take an uncompromising look at key things that affect the global environment.
This article is an edited extract from the author’s book “A Matter Of Scale”.
1. Charles More, “Understanding The Industrial Revolution”, Routledge, 2000.
3. For example: “China seizes books from Japan school because of Taiwan map”, Japan Today, 28 June 2005, ipcs/Jun_05_japan. pdf ; Ali Asghar Ramezanpoor, “The Scope and Structure of Censorship in Iran”, Gozaar, gozaar/template1.php? id=1017&language=english .
Compartilhar isso:
Building an Anti-Economy – CHRIS CARLSSON.
EVEN WHILE CAPITALISM continues its inexorable push to corral every square inch of the globe into its logic of money and markets, new practices are emerging that redefine politics and open up spaces of unpredictability. Instead of traditional political forms like unions or parties, people are coming together in practical projects, from urban gardening in vacant lots to the suddenly ubiquitous do-it-yourself bike shops. More and more people, recognizing the degradation inherent in business relations, are creating networks of activity that refuse the measurement of money. They depend instead on sharing skills and technological know-how within new communities, such as the biofuels co-ops that have proliferated in many cities. Networks have grown, thanks to the spread of the Internet and other telecommunications techologies, and new kinds of “families” based on shared values, alternative living arrangements, and non-economic relationships are growing within the old society.
Collectively, I call these projects “Nowtopia.” Rarely do the individual participants conceive of them in political terms; day-to-day issues about how we live, what we do, how we define and meet our needs tend to be understood as outside politics. But all Nowtopian activities are profoundly political.
The Nowtopian movement embodies a growing minority seeking emancipation from the treadmill of consumerism and overwork. Acting locally in the face of unfolding global catastrophes, friends and neighbors are redesigning many of the crucial technological foundations of modern life, like food and transportation. These redesigns are worked out through garage and backyard research-and-development programs among friends using the detritus of modern life. Our contemporary commons takes the shape of discarded bicycles and leftover deep-fryer oil, of vacant lots and open bandwidth. “Really, really free markets,” anti-commodities, and free services are imaginative products of an anti-economy provisionally under construction by freely cooperative and inventive people. They aren’t waiting for an institutional change from on high but are building the new world in the shell of the old.
These practices require sharing and mutual aid and constitute the beginnings of new kinds of communities. Because these people are engaged in creative appropriation of technologies to purposes of their own design and choice, these activities embody the (partial) transcendence of the wage-labor prison by workers who have better things to do than their jobs. They are tinkerers working in the waste streams and open spaces of late capitalism, conjuring new practices while redefining life’s purpose.
Efforts to create islands of utopia have always flourished on the margins of capitalist society, but never to the extent that a radically different way of living has been able to supplant market society’s daily life. Nowtopians, and anyone determined to free themselves from the constraints of economically defined life, face the same historic limits that have beset all previous efforts to escape. Can the emerging patterns resist the co-optation and reintegration that have absorbed past self-emancipatory movements? The new apparatus of global production helps speed up the extension of market society, but it inevitably also speeds the spread of social opposition, the sharing of experiments and alternatives. Our moment in history is at least as exhilarating as it is daunting.